ไทยพื้นบ้าน
เพื่อนๆ จะเชื่อหรือไม่ว่าบทความแต่ละบทที่ผมเขียนมีจุดประสงค์เพียงเพื่อจะเผยแพร่ ให้คนอื่นได้รับรู้บ้างเพื่อ
ทำเวลาว่างให้เป็นประโยชน์ แต่ผมไม่รู้หรอกว่าจะมีคนอ่านบทความผมเกิน 2 คนรึปล่าว (ผมเป็นหนึ่งใน 2 )แต่ช่างหัวมัน
เหอะครับ ผมพยายามจะเขียนบทความให้หลากหลายมากที่สุดจากประสบการณ์ตัวเองตั้งแต่สมัย เป็นเด็กอย่างน้อย
บันทึกไว้บ้างก็คงจะดีจริงมั๊ยครับ เอาละครับบทความบทนี้เอาเป็นเรื่อง ชิวๆ บ้างละกันเหมาะอย่างยิ่งสำหรับแม่บ้าน (ถ้า
มีแม่บ้านมาอ่านเจอนะครับ)
เป็นเรื่องของน้ำยาขนมจีน ใครเป็นเหมือนผมบ้างว่ามีบางครั้งบางอารมณ์มันก็เกิดอยากกินขนมจีนขึ้นมา อย่างกะทันหัน
ก็ต้องขวนขวายไปหากิน แต่แล้วสิ่งที่ได้เจอก็คือน้ำยาใสปิ๊ง จืดสนิท แม้กระทั่งร้านดังๆคนเยอะๆแถวบางกระปิ แถวแฮปปี้
แลนด์ ผมคิดในใจว่ารสชาติที่ผมต้องการไม่ใช่แบบนี้
พลันทำให้ผมนั่งนึกถึงรส ชาติของน้ำยาที่น้องผมเคยทำให้กิน วิธีทำของน้องชายผมมันก็ปกติธรรมดาเหมือนคนอื่นอื่นๆ
แหละครับเพียงแต่ว่า เครื่องแกงที่ซื้อมาจากตลาด มันจะเพิ่มหัวหอมแดงและกระชาย แถมพริกขี้หนูให้เผ็ดขึ้นเล็กน้อย
(เขียนไปน้ำลายไหลไป) อ้ออย่าลืมฝานผิวมะกรูดสัก2-3ชิ้น บางๆ เพิ่มความลึกลับของกลิ่น ถ้าใส่เยอะคนกินจะรู้ว่ากลิ่น
อะไรแถมยังขมอีกตะหาก และเคล็ดลับสุดท้ายที่เป็นทีเด็ดถ้ามีใครอ่านเจอก็โชคดีไปอาจจะได้เปิดร้าน ขนมจีนแล้วรวยก็
ได้ครับ น้องชายผมใส่น้ำปลาร้าต้มครับ ค่อยๆใส่ค่อยชิมอย่าใกล้กลิ่นปลาร้าออก แค่เพิ่มความเข้มข้นของน้ำยาก็พอ
ไม่อย่างนั้นคนที่เกลียดปลาร้าจะพาลโกรธเอาครับ แต่ถ้ารู้สึกว่าพอมีเงินอย่างยกระดับของน้ำยาขึ้นอีกหน่อย นี่เลยครับ
ปลาอินทรีเค็มเอาเนื้อปลามายีๆ สักชิ้นใส่ลงไปด้วย เลือกอย่างใดอย่างนึงนะครับ ว่าจะปลาร้าดีหรือ ปลาอินทรีย์เค็มดี
บันทึก ไว้เป็นกลเม็ดเคล็ดลับนะครับ สนใจติดต่อผม คุยกันได้ครับ GIVE.KORN@gmail.com
โทร 0840705140 กร ครับ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น